Na bijna tien jaar politiedienst en een kwart eeuw misdaadverslaggeving weet John van den Heuvel als geen ander dat regels en wetten vaak een keerzijde hebben.

‘Het is gevaarlijker om misdaadjournalist te zijn dan bij de recherche te werken.’

‘Nee, al ligt het er maar net aan welke functie je hebt bij de recherche. Sommige rechercheteams werken onder nummers en niet onder een naam. Dat is iets wat ik nooit kan doen, daarvoor heb ik een te bekend gezicht. Maar dat wil ook weer niet zeggen dat ik meer risico loop. In beide gevallen geldt hoe dan ook: altijd oppassen en risico’s vermijden.’

‘Soms is het beter om belangrijke nieuwsfeiten nog even onder de pet te houden.’

‘Als een zaak nog niet rond is, houd ik zeker nog even een pas op de plaats. Soms krijg ik wel eens een tip die ik het liefst gelijk op de site of in de krant wil zetten. Toch check ik altijd eerst de bron en vraag ik om een reactie, of een wederwoord. Vooral dat laatste is heel belangrijk.’

Van bedreigingen raak ik inmiddels niet meer onder de indruk.’

‘Ik sla geen waarschuwing in de wind en ben altijd alert. Dat is mijn tweede natuur geworden. Het hoort bij mijn vak. Gevangenisbewaarders en mensen die naar oorlogsgebieden worden uitgezonden hebben daar ook last van. Ik ben op mijn hoede, want er is altijd kans op gevaar. De laatste tijd heb ik best veel bedreigingen ontvangen. Ik neem ze allemaal serieus, vooral als ze via de politie komen.’ 

Foto Karoly Effenberger