Ongelofelijke ervaring
De kaartjes lagen al ruim een half jaar klaar, met het oog op het concert met werk van Richard Strauss en de nieuwe aspirant dirigent van het Concertgebouworkest, Klaus Mäkelä heet hij, een Finse dirigent met een groot talent.
Afgelopen woensdag was het zover. We staken de peperdure kaartjes waar ik voor had gespaard in onze tas, en samen met mijn twee musici-zoons en de Adjudant, die net terug was van vakantie, vertrok ik naar de Hoofdstedelijke Muziektempel het Concertgebouw, nieuwsgierig naar wat ons onder de leiding van de nieuwe dirigent te wachten stond.
Nu, dat was werkelijk heel bijzonder. Ik ben er nog niet helemaal van bekomen; het stralende orkest gaf zich over aan de leiding van de Finse dirigent, die met ongekende schwung een totaal nieuw werk van de hedendaagse Amerikaanse componist Andrew Norman zou laten horen. Na enkele ogenblikken gaf ook ik mij over aan de opwindende muziek, uitgevoerd door het optimaal spelende orkest onder aanvoering van de jonge vitale en bevlogen dirigent. Hij sleepte ons letterlijk mee het opwindende stuk in, ik kon alleen maar ademloos kijken en luisteren, en af en toe naar adem happen. Wat een sensatie.
Lees ook: Een dag vol wonderen
Nadat het opgewonden en de handen rood klappende publiek in de pauze weer een beetje tot zichzelf was gekomen, kwam daar Strauss met de Weense geraffineerde bonbon ons gerust stellen en ons opgewonden hart tot bedaren brengen!
Wat een avond! Wat een orkest! En wat een dirigent!
