Amsterdammer én half-Italiaans: het beste uit twee werelden. Je zal maar zo’n geluksvogel als Valerio Zeno zijn!

Je zal maar… een geboorteakte hebben in Amsterdam

‘Direct na mijn geboorte werd er een hartafwijking bij mij geconstateerd en om die reden werd ik meteen doorgestuurd naar het AMC. Daar werd Tetralogie van Fallot geconstateerd. Ik had een gaatje in mijn hartklep, waardoor er teveel bloed in mijn hartkamer kwam. Op mijn tweede ben ik daaraan geopereerd, maar daar heb ik nooit beperkingen of last van gehad. De eerste vier jaren van mijn leven heb ik op de Amstelkade gewoond, samen met mijn ouders en mijn zus. Daarna zijn we verhuisd naar Almere.’

 Je zal maar… een jeugd in Almere hebben doorgebracht

‘Over Almere wordt zelden iets aardigs gezegd, zelfs door mensen die er één keer half doorheen zijn gereden. Maar ik wil er geen kwaad woord over horen. Ik heb het daar echt leuk gehad. We hadden een huis met een tuin, speeltuinen, grasvelden, bossen en water in de buurt, dus voor een kind was het allemaal ongeremd. Ik ben er echt van overtuigd dat die stad me qua creativiteit heeft gevormd.’

 Je zal maar… een televisieambitie hebben op jonge leeftijd

‘Als kind keek ik heel veel tv en dan vooral naar shows als Ron’s Honeymoon Quiz en de Soundmixshow. Bij de Staatsloterijshow had je de meest gekke spellen en in mijn ogen zag dat eruit als één grote gymles 2.0. Voor mij was dat een droomwereld waar alles kon en ik keek op naar de presentator die altijd precies wist wat er ging gebeuren. Op een dag kwam Anita Witzier tegenover ons wonen. Haar man was producent en ik mocht met hem wel eens mee naar televisieopnames. En dat bevestigde mijn gevoel.’ 

 Je zal maar… in de vijver van muziekzender TMF belanden

‘Ik had twee ambities: cameraman worden of presentator. Het was in eerste instantie echt een nek-aan-nek-race tussen die twee disciplines. TMF was de zender waar ik als kind al naar keek en waar ik ineens in het diepe werd gegooid. In drie jaar tijd heb ik er veel geleerd, waarbij ik het nog steeds grappig vind dat ik bij een muziekzender werkte waar ik niet één programma over muziek heb gemaakt.’

 Je zal maar… de meest uiteenlopende en spraakmakende programma’s bij BNN mogen maken

‘Ik ben er niet naar op zoek om de boel flink op z’n kop te zetten. Dennis (Storm, red.) en ik zijn gek op feitjes en weetjes waar je niks aan hebt. Om dat gegeven heen verzinnen we de meest uiteenlopende programma’s. Mensenvlees eten in het programma Proefkonijnen was dus niet om te shockeren, maar vanuit de oprechte nieuwsgierigheid hoe het zou smaken. Blijkbaar zit er een kronkel in mijn brein dat ik dingen verzin die zowel grappig zijn of niet eerder zijn gedaan, maar soms ook reacties opleveren. Dat de consequentie daarvan is dat er ook mensen zijn die dat niet leuk vinden vind ik geen probleem. Maak een rood schilderij en de één vindt het mooi en de ander niet.’

 Je zal maar… de gave hebben om de meest droge opmerkingen te maken en er ook nog mee wegkomen

‘Het mooiste van een programma als Je Zal Het Maar Hebben vind ik de fragmenten die in DWDD worden getoond. Je ziet het publiek dan reageren van ‘ohooo, wat zegt ‘ie nou?!’ En dát is nou precies waar alle hoofdpersonen in het programma een hekel aan hebben. Zij worden hun leven lang al met fluwelen handschoentjes aangepakt en dat doe ik niet. Ik behandel die mensen niet anders dan mijn vrienden, die ik soms ook op de kast probeer te krijgen of een steek onder water geef. Daarnaast ben ik van mening dat geen enkele vraag onbeleefd kan zijn zolang je ‘m uit interesse stelt.’ 

 Je zal maar… zo’n ziekte hebben als in Je Zal Het Maar Hebben

‘Ik heb heel veel ziektes gezien. Sommige aandoeningen krijg je zelfs van de ene op de andere dag. Nu ben ik geen hypochonder, maar tijdens het eerste seizoen dacht ik nog weleens: straks krijg ik ook zoiets. Bij het tweede seizoen dacht ik: ik hoop niet dat mijn kind later zoiets krijgt. Nu heb ik die angst helemaal niet meer. Toch is het wel zo dat ik bij simpele momenten als uit eten gaan met vrienden besef wat een geluk we hebben. Geluk dat we met niemand rekening hoeven te houden. Dat er niemand met een bus moest worden opgehaald. En omdat er niemand gevoerd hoefde te worden. Ik vind het een verrijking dat het af en toe ineens in me opkomt om daar even bij stil te staan.’

 Je zal maar… een agenda hebben waarin staat dat je volgend jaar 30 wordt

‘Ik heb nog lang niet alles gedaan wat ik wil, maar ik heb ook geen paniekgevoel dat ik mijn things-to-do lijstje erbij moet pakken. Toch zie ik soms wel eens leeftijdgenoten die ik als echte mannen beschouw, terwijl ik mezelf nog als een jongetje zie. Kom in mijn huis en je ziet bij binnenkomst een Kinder Surprise pop gevuld met chocolade-eieren en er hangt een SpongeBob schilderij aan de muur.’

 Je zal maar… een single Italian boy zijn

‘Ik ga ervan uit dat ik ooit ga trouwen en daar heb ik geen haast bij. Ik zit nu nog in de fase dat ik kan doen wat ik wil zonder met iemand rekening te hoeven houden en dat vind ik heerlijk. Ik ben niet zo iemand die zichzelf oplegt om binnen zoveel jaar een relatie te hebben. Of die een club binnenkomt en om kwart voor twaalf in paniek raakt als ‘ie nog geen aanspraak heeft. Nee hoor, dat komt allemaal wel goed!’

Valerio over Amsterdam

‘Amsterdam past perfect bij mij. Het is vrij, je kan er doen wat je wil en je kan de drukte opzoeken, of de rust. Daarnaast vind ik het ook een creatieve stad. Als ik al die evenementen bekijk die hier worden georganiseerd, ben ik er trots op dat ik in zo’n stad woon. En mag ik daaraan toevoegen dat ik heel blij ben met onze burgemeester?’

Foto BNN/Annemieke van der Togt