Een geboren Amsterdamse zangeres staat straks te shinen op het Eurovisie Songfestival in Wenen. Heel Mokum staat pal achter onze Trijntje Oosterhuis (42)!

Een echte Amsterdamse moet zich toch makkelijk door dat Eurovisie Songfestival heen kunnen bluffen?
‘Ik vrees dat bluf alleen niet voldoende is, maar ik trap wel effe vol op het gaspedaal. In die korte drie minuten zal ik alles geven wat ik in huis heb. Dat heb ik in het verleden wel eens vaker gedaan, maar niet op die plek en ook niet voor zoveel mensen tegelijk. Ik weet hoe het voelt om te moeten presteren onder een bepaalde nu-of-nooit druk. Misschien is het wel te vergelijken met parachutespringen. Als je springt denk je OMG, maar daarna klapt de parachute open, kom je goed neer en denk je: dit had ik niet willen missen.’

Je bent geboren en getogen in Mokum. Waar ben je geboren en in welke buurt groeide je op?
‘Ik ben in het OLVG geboren en ben in de Van Breestraat opgegroeid. Terwijl er nu veel nieuw geld zit, was het toen nog een supergezellig, volksachtig buurtje. Ik heb het daar heel erg naar mijn zin gehad.’

Van wie kregen jij en je broer Tjeerd de muzikaliteit mee?
‘Van mijn moeder, die violiste is. Mijn vader was naast priester ook schrijver en heeft heel veel liedjes op zijn naam staan. Er was dus altijd heel veel muziek bij ons thuis, voornamelijk kerkmuziek en melodieuze, moderne muziek. Vanuit een muzikale thuisbasis zijn mijn broer en ik onze eigen weg gegaan en mijn ouders vonden dat fantastisch. Ze lieten ons vrij en moedigden ons aan om ons talent te ontplooien. Al op jonge leeftijd was ik bezig met klusjes – van koortjes inzingen tot optreden met allerlei bandjes.’

Hoe was het om jarenlang in het Amsterdamse muziekcircuit te bivakkeren?
‘Dat was een tijd dat wij met veel plezier als een soort miniondernemertjes ploeterden en bikkelden om iets van de grond te krijgen. Op een aantal plekken in de stad werden jamsessies georganiseerd en daar gingen wij naartoe om mee te doen. We maakten fanatiek reclame voor onszelf. Door de hele stad heb ik heel wat postertjes geplakt en ben daarbij ook wel eens betrapt, waarna ik mijn emmertje met behangersplak onmiddellijk moest weggooien. Toch had ik al wel snel door dat ik alles zelf moest aanzwengelen en dat is tot op de dag van vandaag niet veranderd. Ik ben nooit zo naïef geweest om te wachten tot ze naar mij toekwamen.’

Zou dezelfde weg naar succes in deze tijd opnieuw bewandeld kunnen worden?
‘Op zich wel, maar er is veel veranderd. Toch ben ik wel eens jaloers op de tijd van nu, want social media bestonden vroeger niet. Een goede band heeft nu kans om zich online te profileren, al staat daar tegenover dat er bijvoorbeeld minder platenlabels zijn. Maar als je echt wil en het ervoor over hebt, kun je altijd optredens regelen. En niet bij de eerste tegenslag je hoofd laten hangen, want de aanhouder wint!’

Je bent er inmiddels wel aan gewend dat alle ogen op je gericht zijn, maar nu lig je onder een vergrootglas. Hoe is dat?
‘Ik probeer er niet zoveel aan te denken en voor de rest vallen alle meningen me reuze mee. De mensen om me heen zijn razend enthousiast en hebben er superveel zin in en ik laat me heel erg beïnvloeden door die positieve energie. Verder ben ik heel nuchter en realistisch: ik ga naar Wenen toe om een liedje zo goed mogelijk te zingen. Ik ga mezelf op voorhand niet straffen door me druk te maken wat iedereen ervan vindt.’

Je hebt in alle grote Amsterdamse poptempels wel een keer opgetreden. Op welk podium voel jij je het lekkerst?
‘Onlangs stond ik in de Kleine Komedie en genoot ik van de intimiteit van dat heerlijke theater. Het deed me denken aan de ongecompliceerde tijd van vroeger. Maar ook Paradiso en Carré behoren tot mijn favoriete plekken.’

Wat moet je allemaal nog van jezelf zodra je muzikale parachute is opengegaan en je na het Songfestival weer bent geland?
‘Dan gaan we weer over tot de orde van de dag. Het Songfestival is een aftrapmoment voor een nieuwe fase. Er komt een nieuw album aan, er staan veel gigs gepland en voor de rest hoeft er helemaal niks. Ik ben hartstikke blij met wat ik heb: ik ben gezond, zit lekker in mijn vel en ben moeder van twee prachtige jongetjes. Ik ben dankbaar voor al het moois wat ik in mijn carriére nog mag doen. En tussendoor zie je me fietsen over de grachten. Heerlijk, toch?’

Trijntje over Amsterdam

‘Amsterdam is de allerleukste, meest inspirerende en kneuterigste plek op aarde. Hier kun je genieten van de grootste kunst, de mooiste optredens, het beste toneel en ballet en de lekkerste restaurantjes. In deze gezellige en overzichtelijke stad is alles binnen handbereik en dat past helemaal bij mijn script.’

Credit Foto AVROTROS/Carin Verbruggen.