In de Biesboschstraat kwam ik ter wereld en daar woonde ik totdat ik op mijn 23ste ging trouwen. De Rivierenbuurt was nog écht de rand van de stad. Er stonden weinig auto’s, dus als kind knikkerde en hoelahoepte ik op straat. De RAI was er nog niet, dat was één groot stuk land. Er was een soort dijk waar nog van die typische volkshuisjes stonden en mooie bloemen groeiden. 

Mijn eerste boetiekje begon ik in de jaren ’70, op de Oude Leliestraat. In die tijd hoefde je nog niet aan commercie te denken. De disco kwam op en hoe aparter je eruit zag, hoe leuker het was. Terwijl iedereen tegenwoordig dezelfde jeans koopt, troefde men elkaar destijds af door de meest bijzondere gewaden te dragen. Na anderhalf jaar knalde ik uit mijn winkeltje en besloten mijn man en ik aan het Rokin een pand met liefst zeven etages te huren.

Daarna kwamen we in de Van Baerlestraat terecht en nu zit de winkel die ik samen met mijn zoon Gideon run alweer zeven jaar in de Cornelis Schuytstraat. De tijd vliegt. En ikzelf ook, want elke maand ben ik ergens anders op deze planeet. Onlangs zag ik de film The Eye Has To Travel van Diana Vreeland en met die titel ben ik het volledig eens. Reizen is mijn passie, maar wat is het toch fijn om terug te keren in de stad waarin ik hoor. Eén ding weet ik zeker: ik ga hier nooit meer weg.

Enjoy life!

Sheila de Vries