De Amsterdamse actrice Sarah Chronis over Mokum, Maastricht en taxichauffeurs.  

Waar stond je wiegje en waar ben je opgegroeid?

‘Ik ben geboren in het AMC, maar mijn wieg stond in Bussum. Mijn ouders waren namelijk net verhuisd. Het duurde zeventien jaar voordat ik terugging naar mijn geboortestad. Tussendoor was ik al veel in Mokum te vinden, want laten we eerlijk zijn: Bussum was natuurlijk niet zo spannend en leuk als Amsterdam.’ 

Wat waren de plekken in 020 die je als tiener graag bezocht?

‘Op mijn veertiende kwam ik met een valse identiteitskaart al binnen in de Escape. Toen kon dat nog heel gemakkelijk. Ook kwam ik veel in Club More op de Rozengracht. Mijn broer was dj en via hem kwam ik dan binnen. Soms bleef ik een weekendje logeren en dan mocht ik ook met hem mee naar de Melkweg of Paradiso. En als er nieuwe kleren gekocht moesten worden, ging ik ook het liefst naar Amsterdam. Toen was ik dol op de Nieuwendijk en de Kalverstraat, winkelstraten die ik tegenwoordig oversla.’ 

Je bent de dochter van actrice Adrienne Kleiweg. Heeft zij iets te maken met je keuze om te gaan acteren?

‘Mijn moeder heeft mij nooit gepusht, maar het zit ongetwijfeld in mijn genen. Al vanaf mijn zesde ben ik met toneel bezig. Ik weet nog goed dat mijn moeder aan me vroeg of ik niet naar de Toneelschool wilde. Ik zei toen resoluut ‘nee’, omdat ik niet hetzelfde wilde doen als zij. Typisch pubergedrag. Ik heb eerst anderhalf jaar op het Conservatorium gezeten, maar dat was niet mijn ding. Op een dag kreeg ik een rol in de tv-serie Onderweg Naar Morgen aangeboden. Ik had het idee om dat slechts één seizoen te doen, maar dat werden er uiteindelijk drie omdat ik het zo geweldig vond. Daarna speelde ik in High School Musical en de afgelopen jaren heb ik alsnog de Toneelschool gedaan.’ 

Vier jaar lang de Toneelschool in Maastricht: was het moeilijk om Amsterdam achter je te laten?

‘Heel moeilijk zelfs! Ik was 25 jaar en ik had een fantastisch leven in Amsterdam. Toen ik naar Maastricht verhuisde, voelde ik me echt even shit. Iedereen zei tegen me dat het zo’n geweldige stad was. Geloof me: Maastricht is heel leuk, maar dan wel voor een weekend. Verder is het een dorp en ontzettend saai. Als ik na een zware schooldag zin had om uit te gaan om mijn gedachten te verzetten, dan kon dat gewoon niet. Amsterdam leeft en bruist in alle opzichten veel meer.’ 

Waar kun jij bloedlink van worden als het om misstanden in Mokum gaat?

‘Taxichauffeurs. Ze rijden hard en erg gevaarlijk als ze geen klanten hebben en stoppen bijna nooit voor een zebrapad.’   

Wat zijn je ambities als actrice en op welke rollen hoop je in de toekomst?

‘Je hebt niet alle vrijheid in de acteerwereld en dat maakt het ook weleens lastig. De concurrentie is moordend en het aanbod is niet meer zo groot als vroeger. Als ik die vrijheid wel had, moet het script me in de eerste plaats boeien. Maar als iets niet goed voelt, doe ik het niet.’    

Sarah over Amsterdam

‘Amsterdam is een wereldstad waar ik nooit meer weg wil. Ik ben een stedenfreak. Londen en Sydney vind ik geweldig, maar Amsterdam is gewoon míjn stad. Het is net een dorp, waarin ik regelmatig bekenden tegenkom. Mijn beste vrienden wonen er, maar mijn familie nu ook. Naast mijn broer en zus zijn ook mijn ouders, die net voor mijn geboorte naar Bussum verhuisden, weer terug. En ze wonen nog vlakbij me ook!’

Foto Anouck de Wolf