Als Penoza’s Carmen van Walraven is ze de koningin van de fascinerende onderwereld. Met Monic Hendrickx (48) praten we over de dunne scheidslijn tussen goed en kwaad.

Wat was de meest gestelde vraag aan jou na het vorige seizoen van Penoza?
‘Of er nog een vierde seizoen aan kwam. Logisch, want de cliffhanger van het derde seizoen was heftig. Het wordt heel spannend om te zien hoe Carmen zich terugvecht.’

Wat denkt een hoofdrolspeler van zo’n populaire tv-serie als de laatste scéne van het seizoen erop staat?
‘Ik denk altijd: dat was het dan. Dat denk ik trouwens na elke rol die ik speel. Op zich is dat best een goede instelling om mijn beroep te kunnen uitoefenen, want daardoor speel ik alsof het mijn laatste rol is en geef ik alles. Maar het begint meteen weer te kriebelen zodra ik te horen krijgt dat er nog een seizoen wordt gemaakt. En op de vervolgvraag of ik daaraan mee wil doen, hoef ik natuurlijk nooit lang na te denken.’

Wat zijn de grootste uitdagingen om Carmen neer te zetten?
‘Ze is moeder en blijft daardoor heel kwetsbaar. Ze wordt neergeschoten en krijgt last van black-outs. Daarnaast is het een interessante arena waarin Penoza zich afspeelt. Een omgeving die vaak geromantiseerd wordt en een ondefinieerbare aantrekkingskracht heeft. Geweld en de onderwereld trekken aan, dat is een gegeven.’

Jou ook?
‘Ik herken dat wel, ja. Enerzijds vind ik het spannend, maar anderzijds stoot me ook af.’

Geloof jij dat er een dunne scheidslijn tussen goed en kwaad bestaat?
‘Ja, en ik heb zelfs het vermoeden dat die lijn dunner is dan we vaak denken. Stoornissen kunnen al het gevolg zijn als je bijvoorbeeld niet uit een veilig nest komt in de zin van eten, drinken, een dak boven je hoofd en mensen die van je houden. Ook als je verslavingsgevoelig bent, kan ik het me voorstellen dat je sneller over de drempel stapt. En als moeder zou ik ook écht niet weten waartoe ik in staat ben als er iets met mijn dochter zou gebeuren. Ik geloof dat ik dan best iemand dood zou kunnen maken…’

Dat is nogal een ferme uitspraak!
‘Ja, maar ik geloof echt dat ik daartoe in staat ben. Voor alle duidelijkheid: ik prijs mezelf gelukkig dat ik nooit in zo’n situatie ben beland. Kijk, je hoopt natuurlijk dat je alles wat je dierbaar is in je leven bij elkaar houdt, maar nogmaals: de grens tussen gek en normaal is niet zo breed als wordt verondersteld. Op een bepaalde manier leiden we allemaal een dubbelleven. Er zijn codes waar we ons aan moeten houden en dat doet het merendeel over het algemeen ook. Toch bestaat het leven niet alleen maar uit gedrag en protocol. Duistere factoren liggen altijd wel ergens op de loer en de kunst is de diepste valkuilen te ontlopen, hoewel je dat niet altijd in de hand hebt.’

Word jij vaak aangesproken als Carmen?
‘Regelmatig. Wat ik erg leuk vind, is dat ik heel uiteenlopende fans blijkt te hebben. Ik word soms aangeklampt door Surinamers, Marokkanen of Turkse Nederlanders die Penoza kijken. ‘Hé Carmen, je bent een goede moeder, hoor!’ roepen ze dan. Dat voelt als een nieuw publiek. Volgens mij hoef ik nooit bang te zijn als ik ’s nachts ergens door Amsterdam verdwaal, of in een donker steegje een Hells Angel tegenkom. I’m one of the guys, haha.’

Zijn er mensen met een strafblad in jouw directe omgeving?
‘Nee, niet echt. Wel mensen die er een beetje langs zijn geschuurd. Daar val ikzelf overigens niet onder. Ik ben zo iemand die er al zenuwachtig van wordt als er een paar wietplantjes in haar tuin staan.’

Monic over Amsterdam

‘Ik vind het hartstikke leuk dat we met Penoza op zoveel uiteenlopende locaties in Amsterdam hebben gedraaid. Noem een tochtig viaduct of leegstaand kantoorpand of we zijn er geweest. Sommige plekken roepen automatisch herinneringen op aan bepaalde scènes. Ik kan niet meer over het Leidseplein wandelen zonder aan die schietpartij terug te denken. Amsterdam is een filmstad voor me geworden. Of liever gezegd: een filmdorp, waar ik heel graag kom. Toch ben ik er niet rouwig om dat ik er niet meer woon, want ik heb het nu ook prima naar mijn zin op een betaalbare plek waar ik ook van mijn tuin geniet.’

Credit foto: KRO-NCRV/Pief Weyman