Zelfs als geboren Amsterdamse hoef je het natuurlijk niet altijd eens te zijn met wat Bolle Jan of Tante Leen ooit zong. Zo woont actrice Halina Reijn toch echt liever met een miljoen in Parijs dan dat ze zonder poen in Mokum zit…     

‘Liever in Mokum zonder poen dan in Parijs met een miljoen’
Johnny Jordaan (Geef mij maar Amsterdam)

‘Wat lief, maar ik ben het totaal niet met hem eens. Vooropgesteld dat ik verliefd ben op Amsterdam, vertrek ik toch echt liever met een flinke zak geld naar Parijs dan dat ik hier met lege handen zit. Een vrijwillige keuze om daar te gaan wonen zou het overigens niet zijn. Parijs is een prachtige stad, maar hier ben ik thuis.’

‘Ik heb een eigen huis en wagen, dus volop reden trots te zijn’
Bolle Jan (Heimwee naar Mokum)

‘Oftewel: je hebt niet veel nodig om gelukkig te zijn en dat is helemaal waar. Ik zou er bijna aan willen toevoegen: je hebt jezelf. Klaar. Punt. Ik kan echt gelukkig zijn met helemaal niks. Er was zelfs een periode in mijn leven waarop ik even geen werk had en op matrasjes bij vrienden sliep. Aan de ene kant ben ik een enorm luxepaard dat van vijfsterrenhotels, dure kleding en mooie spullen houdt, maar aan de andere kant kom ik er steeds vaker achter dat bezit overgewaardeerd is en veel gedoe met zich meebrengt.’    

‘Laat ze maar praten, ik trek me er niets van aan, haast iedere mens heeft wel een fout begaan’
Tante Leen (Diep in mijn hart)

‘Juist! Mooi hoor, Tante Leen! Zeker in het showbizzvak moet je deze instelling hebben. Als je die niet hebt, red je het gewoon niet. Zo speelde ik bijvoorbeeld in de tv-serie Charlie. Dat is een remake van Nurse Jackie. Van tevoren was ik ergens in mijn achterhoofd al bezig wat de kritieken konden zijn. Na zoveel jaar ervaring anticipeer ik daar dus vanzelf al op. Zeker in een social media tijd waarin anonieme internetgebruikers denken dat sterren onkwetsbaar zijn is het noodzakelijk dat je alles gemakkelijk van je af kan laten glijden. En dat kan ik. Ik heb een vrij dikke huid.’

‘Het leven is toch al te kort, dat merk je als je ouder wordt’
André Hazes (Zo zal het altijd moeten zijn)

‘Het is zelfs beangstigend om dat te merken. Als je zes bent, duurt de zomervakantie vier jaar en op latere leeftijd vliegen de vrije weken zo voorbij. Zeker nu ik de veertig ben gepasseerd, vind ik eindigheid steeds enger worden en vergankelijkheid heel weird. Het besef dat het ooit een keer ophoudt maakt me wel eens melancholisch. Op dat soort momenten denk ik bij mezelf: waarom doe je nou eigenlijk zo serieus?’

‘Alles geef ik jou: m’n ziel, m’n zaligheid, m’n liefde en m’n trouw’
Willy Alberti (Alles geef ik jou)

‘Er is op dit moment geen man in mijn leven aan wie ik alles kan geven. Allereerst duurt het bij mij vaak even voordat ik een relatie aanga. Maar als dat het geval is, heb ik er geen moeite mee om ervoor te gaan. Af en toe vind ik het lastig om single te zijn. Er is niemand thuis om belangrijke zaken mee te delen of voor wie ik spontaan een taart kan bakken. Enerzijds is dat jammer, maar aan de andere kant word ik daar ook wel weer heel rustig van. Als ik verliefd ben, word ik namelijk weer onzeker en alles wat daar verder nog bijkomt. Tegenstrijdig misschien, maar ik geniet nu nog even van de vrijheid om dichtbij mezelf te blijven en precies te doen waar ik zin in heb.’

Foto Janey van Ierland