Op zijn twaalfde werd Géza Weisz geïnterviewd voor de Volkskrant. Wat hij wilde worden, zo luidde de vraag. ‘Ik zou graag willen draaien en acteren’, was het antwoord van de razendpopulaire Amsterdammer. 

Waar liggen jouw roots als geboren en getogen Amsterdammer?

‘Ik ben op de Prinsengracht geboren in het OLVG Ziekenhuis en ben daar een paar honderd meter vandaan opgegroeid. Ik ben dus een grachtengordelkind, haha. Tot mijn negentiende heb ik er gewoond, waarna ik voor studie een jaar naar Maastricht ging. Dat was het enige jaar waarin ik ‘vreemdging’, want inmiddels woon ik alweer een jaar of vijf in de Pijp.’   

Wat was er eerder: de acteerambitie of de DJ droom?

‘Toevallig stuurde iemand me laatst een krantenartikel door. Volkskrant Magazine vroeg aan mensen van verschillende leeftijden of ze een aantal belangrijke spullen van zichzelf in een capsule konden doen. Deze zouden dan later worden opgegraven. In dat artikel ben ik twaalf en wordt mij ook gevraagd wat ik later wil worden. ‘Ik zou graag willen draaien en acteren’, was mijn antwoord. Tot voor kort dacht ik dat alles toevallig zo is gelopen, maar uit dat artikel blijkt dat ik mijn carrière al had uitgestippeld.’

Welke voldoening haal je uit beide disciplines?

‘Bij het draaien zit er een apparaat tussen mij en het publiek en bij het acteren is mijn lichaam m’n instrument. Acteren voelt soms kwetsbaarder dan draaien, al kan dat bij DJ’en soms ook het geval zijn als ik me bijvoorbeeld niet op mijn gemak voel. Wel is het zo dat ik steeds opstandiger word van het hele idee dat ik een keuze zou moeten maken. Ik doe beide disciplines al meer dan tien jaar met heel veel plezier. Dat pleit in mijn voordeel, want ik ben dus zeker niet het zoveelste acteurtje dat gaat draaien.’

Wat is jouw signature?

‘Eén ding is voor mij het belangrijkst: dat de voetjes van de vloer gaan en dat de hele tent losgaat. Ik heb geen duidelijke eigen lijn, maar durf overal van af te wijken als het publiek daarom vraagt. Wat dat betreft ben ik een heel fijngevoelige DJ en ik draai van R&B tot soul, funk, disco of house. Zo heb ik bijvoorbeeld ook wel eens een tech house set gedraaid in de Social Club en bij Studio 80, of een hip hop set bij TIK TAK in de AIR.’

‘Als ik geen werk heb, ga ik het gewoon zelf doen’, vertelde je onlangs in een interview. Welke verborgen talenten bezit je nog meer?

‘Ik weet niet of het een verborgen talent is, maar op dit moment werk ik met Halina Reijn en Judith Goudsmit aan een scenario voor een nieuwe tv-serie. Door de Amerikaanse tv-serie Girls werd ik geïnspireerd om de pen ter hand te nemen, maar het wordt absoluut geen remake. Geen enkele zin of scene zal hetzelfde zijn en het draait in deze serie ook om vier jongens. Behalve de glamourkanten van ons leven laten we ook het lullige en het lelijke zien van dit viertal twintigers. Of het autobiografisch is? ‘Write what you know’ zegt Halina altijd, al verzinnen we er ook een hoop bij.’ 

Ergens op internet vonden we deze vergelijking: ‘Amerika heeft Robert Pattinson, Channing Tatum en Zac Efron. Nederland heeft Barry Atsma, Benja Bruijning en Géza Weisz’. Hoe is het om als hunk in zo’n rijtje te worden gehypt?

‘Ik kwam laatst een oud-klasgenootje van het Barlaeus tegen in een café. Eén van haar vriendinnen had even daarvoor hysterisch in haar oor getoeterd dat ‘die leuke acteur’ ook ergens rondliep. Toen ik dit hoorde was ik enerzijds gevleid, maar het was anderzijds ook een beetje absurd. Voor mezelf is er namelijk geen spat veranderd nu ik wat bekender ben geworden. Het woord hunk klinkt als iemand zonder inhoud. Niet dat ik bang ben om zo te worden gezien, maar het is toch een beetje surrealistisch om te horen dat ik in zo’n rijtje sta. Ik zie mezelf nog steeds als een klein jongetje dat er hard voor werkt om gezien te worden.’

Foto Daniel Ashes