Het had niet veel gescheeld of Danny Froger was niet voor een zangcarrière gegaan. ‘Ik dacht: Nederland heeft René Froger al en dat is genoeg!’

Laten we het verhaal beginnen op 7 januari 1988 in de Lucellestraat…

‘Daar ben ik thuis geboren. De eerste twee jaren van mijn leven heb ik hier gewoond, dus daar weet ik niets meer van. Ondanks het feit dat ik er niet lang heb gewoond en er nu nog steeds niet woon, voel ik me wel een echte Amsterdammer.’

Je vaders carrière begon in het café van je opa, Bolle Jan. Wat was jouw muzikale vuurdoop?

‘Dat was in 2004 in de Amsterdam ArenA. Mijn vader vroeg of ik zin had om een liedje mee te zingen bij de Toppers. Daar hoefde ik niet lang over na te denken. Ik zong You’re A Friend Of Mine en was bij de eerste repetitie al verkocht.’

Wat gebeurde daarna?

‘In eerste instantie had ik niet bedacht dat ik van zingen mijn beroep zou maken. In mijn achterhoofd was de drive er wel, maar ik dacht toen: Nederland heeft René Froger al en dat is genoeg. Ik volgde eerst een sportleiding en deed driekwart jaar de Toneelschool, maar uiteindelijk bleken dat toch mijn tweede interesses.’

Wanneer pakte je de draad weer op?

‘Zo’n acht jaar geleden kocht ik samen met mijn oom Carlo een geluidset en zijn we  samen gaan schnabbelen. Op deze manier kon ik in de luwte ervaring opdoen.’

Toch heb je ook met je vader gezongen in zijn theatertour…

‘Ja, dat was te gek. Optreden met mijn vader was de allerbeste leerschool ooit. Ik kreeg regelmatig op mijn flikker, want hij is niet snel tevreden – ook niet over zichzelf, trouwens.’

Van welk advies van je pa heb je tot op de dag van vandaag profijt?

‘Of er nou drie of driehonderdduizend mensen voor je neus zitten: je moet je best doen om ze te vermaken. Natuurlijk heeft iedereen wel eens een mindere dag, maar je behoort hard te werken als mensen een kaartje voor je hebben gekocht.’

In de laatste jaren heb je drie succesvolle solo singles uitgebracht. Hoe zijn deze tot stand gekomen?

‘Na de theatertour was ik er klaar voor om zelf iets op te bouwen. Ik vond toen nog steeds dat ik niet het gewenste niveau behaalde. Als perfectionist heb ik soms meer moeite met mezelf dan anderen hebben. Veel zingen en optreden is mijn manier om verder te groeien. Sinds kort ligt mijn focus bij Gents, de formatie die bestaat uit Wesley Klein, Danny Nicolay en ik. In september kun je ons zien op het Jordaanfestival en verder hoop ik dat de toekomst me nog heel veel muziek en plezier brengt.’