Ze mag zich dan tot ’s werelds beste muzikanten rekenen, maar toch zal Candy Dulfer nooit naar haar saxofoon lopen. De enige eis die het X Factor jurylid heeft, is repeteren in de beste oefenruimte van Amsterdam: muzyQ.

Uniek aan muzyQ?

‘Ik hou niet van armoedige repetitieruimtes en daar zijn er in Amsterdam helaas teveel van. Vochtige kelders, slecht onderhouden plekken met erbarmelijk geluid: dat is toch geen doen als je uren in zo’n ruimte staat? muzyQ is ontworpen naar de behoeftes van de muzikant. Niet voor niks komen daar ook (semi-)professionele artiesten, of leraren en leerlingen van het Conservatorium. Behalve dat kun je er ook nog eens lekker eten en heerlijk op het terras hangen.’   

Uniek aan Amsterdam?

‘Amsterdam is een rare vrijstaat in de wereld, waar veel kan en altijd een frisse wind waait. Het is een historische stad, maar aan de andere kant is het ook ontzettend modern. Wie in Amsterdam woont, is een bofkont. Naast muzyQ ben ik ook vaak te vinden in Dauphine op het Prins Bernhardplein. Dat blijft een heerlijke plek om af te spreken en waar trouwens ook goed gemusiceerd kan worden. Verder winkel ik graag in de 9 Straatjes. En ook IJburg, waar ik woon, heeft een fijne vibe.’

Uniek aan X Factor?

‘X Factor is één van de eerste talentenjachten waarbij de kandidaten niet uitgebuit worden. Ze worden goed begeleid en gecoacht. Voor het eerst dit jaar moeten de juryleden zelf ook keihard aan de slag om ervoor te zorgen dat hun kandidaten winnen. In vorige seizoenen moesten vooral de artiesten het publiek amuseren, terwijl de juryleden achterover leunden.’

Uniek aan Nederlandse artiesten?

‘Nederlandse muzikanten staan erom bekend dat ze lekker eigenwijs zijn. Dat kan tegen ons werken, want het wordt ook vaak als lastig ervaren. Toch heb ik ondervonden dat er genoeg mensen zijn die het leuk vinden als je je eigen koers vaart en je je geen dingen laat voorschrijven. Natuurlijk leidde dat ook in mijn geval wel eens tot onhandige of ongemakkelijke situaties, maar die wegen niet op tegen al die dingen die wél op eigen kracht zijn gelukt.’

Uniek aan Candy?

‘Ik ben gewoon een nuchtere Amsterdammer. Ik roep niet de hele tijd hoe geweldig ik mijn stad vind, maar ondertussen geniet ik er wel heel erg van.’

Unieke prestatie?

‘Optreden met Prince. Ik was eerst bang dat hij mij de wet zou voorschrijven, maar hij gaf me juist heel veel verantwoordelijkheid. Hij liet me destijds in het diepe springen en dat vond ik een hele eer.’

Unieke wens? 

‘Ik heb geen dromen dat ik nog per se ergens ter wereld moet optreden. Wel heb ik een lijst met dingen die ik nog graag wil doen en met wie ik wil samenwerken, maar dat heeft waarschijnlijk elke muzikant. Mijn vader is bijvoorbeeld tweeënzeventig en ook hij zit nog vol goede ideeën en dromen. Pas als je stopt met dromen, kan je net zo goed stoppen als muzikant.’

Foto Carin Verbruggen