In de ban van Broadway is de zomermusical van het DeLaMar Theater over afgunst achter de schermen in de beroemdste theaterstraat ter wereld. Actrice Tjitske Reidinga over toneeldiva’s, leeftijdissues en de stad waarin ze al meer dan 25 jaar woont.

In de zomermaanden is Amsterdam in de ban van Broadway. Wat maakt deze voorstelling, zoals aangekondigd, groots en geniepig?

‘Geniepig is nog zacht uitgedrukt. Ik speel de rol van een jonge actrice die niet op de meest leuke en eerlijke manier carrière probeert te maken. Ze komt als groentje binnen, stoot een toneeldiva op een lullige manier van haar troon, om uiteindelijk als doorgewinterde überbitch het toneel te verlaten. Heerlijk om te mogen doen, want ik heb al lang geen kreng meer gespeeld.’

Zijn er veel theaterkrengen in Nederland?

‘Volgens mij komt dat steeds minder vaak voor. De tijd van het sterrentoneel is een beetje voorbij en heeft plaatsgemaakt voor de doe-maar-normaal-cultuur. Al is het natuurlijk wel zo dat er altijd wel een aantal lastige of wat minder sympathieke mensen tussenzitten. Vaak zijn dat trouwens de mensen die het net niet zo goed kunnen. Maar ja, die heb je in een ziekenhuis of op kantoor ook.’

Ben jij als jong meisje ooit in de ban geweest van iemand?

‘Ja, ik was eerst helemaal gefascineerd door Marilyn Monroe en daarna in nog hevigere mate door Kathleen Turner. Bij haar was het zelfs zó erg, dat ik in mijn pubertijd bijna dacht dat ik lesbisch was. De film Romancing The Stone heb ik misschien wel 20 keer gezien. Ik stond dan ’s ochtends om 5 uur op om ‘m stiekem nog een keer te kijken voordat ik naar school ging.’

Hoe ben jij er als jonge actrice ingerold?

‘Nadat ik met hangen en wurgen de Toneelschool had afgerond, kwam ik als eerste bij de Toneelschuur in Haarlem terecht. Vanaf dat moment is het op een natuurlijke via-via manier verlopen. Door heel hard te werken kwam ik steeds een stapje verder. Ik moet altijd wel lachen om mensen die het net niet hebben gered en dan het excuus gebruiken dat ze niet zo goed in netwerken zijn. Onzin, je moet in eerste instantie alles aannemen, in armoede leven en in alle rust opbouwen. Dat klinkt misschien niet spectaculair, maar zo is het bij mij wel gegaan.’

Wanneer ligt de vergankelijkheid van een toneelactrice op de loer?

‘Op een gegeven moment krijgen vrouwen er allemaal mee te maken dat we op ons uiterlijk worden afgerekend. Jaren geleden werd ik gevraagd om Lady MacBeth te spelen met een acteur die vrijwel altijd met dezelfde actrice werkte. Op dat moment werd ik me er voor het eerst van bewust dat er een houdbaarheidsdatum op een actrice wordt geplakt. De gedachte dat mij dat ooit ook zou kunnen overkomen was heel frustrerend.’

Maar ja, wat doe je eraan?

‘Precies! Je kunt dan 2 dingen doen: ervoor kiezen om retro old school oud te worden, of om alles strak te laten trekken zoals ik bij heel veel vrouwen om me heen zie gebeuren. Maar ja, uiteindelijk verlies je het toch.’

Als we 3 kunstenaars zouden uitnodigen om een portret van je te schilderen, hoe hoop je dan dat het resultaat wordt?

‘Inmiddels durf ik het al niet meer aan om daar al te wilde voorstellingen van in mijn hoofd te halen, dus laat het dan vooral een fraai Renoir-achtig, pointillistisch werk worden met prachtige pasteltinten. Wat ik heb geleerd van het tv-programma Sterren op het Doek is dat ik geen realistisch zelfbeeld heb. Hoe ik mezelf dan wel zie? Ja, dat weet ik dus niet. Met een borrel op en als ik even naar het toilet ga, vind ik mezelf soms best knap. Maar ik zit in de leeftijdsfase dat ik er anders uitzie dan dat ik me voel en er niet meer aan ontkom dat ik voortdurend ‘mevrouw’ word genoemd. Dus maak vooral een portret van een leuke, jonge en vrolijke vrouw die het heel goed en fijn heeft, want dan klopt het.’

En een vrouw die al ruim 25 jaar in volle tevredenheid in Amsterdam woont…

‘Ik woon hier al sinds mijn achttiende en ik denk dat ik er ook altijd blijf wonen. Ondanks het feit dat het hier door al die ketens en toeristen bijna permanent Koningsdag is, houd ik heel erg van Amsterdam. Het is heerlijk om te wonen in een stad vol lekkere restaurantjes en bioscopen en het is ook een leuke plek voor mijn kinderen. We komen nu heel even in het mutsgedeelte van dit interview, maar Amsterdam heeft ook veel mooie speeltuinen en steeds meer van die hipsters met biologisch bier of limonade. Ik ben een groot voorstander van diversiteit en een stad waar van alles en nog wat door elkaar loopt.’