Voor wie een tijdje onder een steen heeft gelegen: Karsu Dönmez (27) is een in Amsterdam geboren en getogen songwriter en is inmiddels uitgegroeid tot een wereldster. ‘Het Turkse meisje achter de piano’ blijft bescheiden. ‘Het meest shockerende aan mij is dat ik een moestuintje op mijn balkon heb!’

Interview Martijn van Stuyvenberg Foto’s Hüsne Afsar

Bij Karsu horen de volgende associaties: ‘kwaliteitszangeres’, ‘heerlijke luistermuziek’ en ‘fantastische performer’. Wat vind je het grootste compliment?
‘Eigenlijk zijn het allemaal leuke schouderklopjes. En ooit las ik: ze máákt geen muziek, maar Karsu ís muziek – en zo ervaar ik dat zelf ook. Muziek maken is voor mij een beleving. Net als met kunst geldt ook voor een muzikante dat het ontzettend vleiend is als iemand een eigen verhaal bij haar werk aanhaakt.’

Kan jij je nog herinneren dat je voor de allereerste keer optrad in het restaurant van je vader?
‘Ja, ik weet nog goed dat ik het daar als serveerster heel erg naar mijn zin had. In het restaurant stond een piano, waarop ik op een avond op verzoek van een aantal klanten één liedje speelde. Het verhaal van dat pianospelende Turkse meisje vertelde zich vrij snel rond, terwijl ik zelf nog wekenlang zoiets had van: wat moeten die mensen nou met mij?’

Hoe ervaarde jij je jeugd in Amsterdam?
‘Als kind bewoog ik me moeiteloos tussen de culturen door, terwijl ik merkte dat andere kinderen het daar veel moeilijker mee hadden. Mijn ouders zijn allebei van Turkse afkomst, maar zijn open-minded en mega progressief. Thuis werd er voornamelijk Nederlands gesproken, we hadden geen schotelantenne en ik groeide op met Sesamstraat en Het Klokhuis.’

Al op jonge leeftijd trad je geregeld op. Hoe bleef je op het rechte pad naarmate je steeds meer successen behaalde?
‘Ik ben heel beschermend opgevoed. Voor mijn ouders ben ik in de eerste plaats altijd hun dochter. Sommige optredens werden dus afgeslagen omdat ik naar school moest. Daar stond tegenover dat ik op mijn vijftiende voor een paar liedjes spelen maar liefst 50 euro kreeg, terwijl mijn klasgenootjes voor € 1,35 per uur vakken stonden te vullen.’

Grote acteurs zijn vaak afgewezen voor de Toneelschool, net als bekende zangers en zangeressen op het Conservatorium. Ook jij bent daar een voorbeeld van. Heb je daar een verklaring voor?
‘Ik had me er in de eerste plaats niet goed in verdiept wat de norm was om toegelaten te worden. Ten tweede had ik de avond ervoor een schoolfeest en tot overmaat van ramp was ik ook nog eens ziek geworden. Na afloop van mijn auditie lieten ze me weten dat ze niet zo goed snapten wat ik allemaal aan het doen was. Wat nu mijn sterkste punt is – diverse stijlen laten horen – werd toen totaal niet begrepen. Onbewust deed die afwijzing best veel met me. Met name later, bij optredens op het North Sea Jazz Festival, of voor een uitverkochte zaal in het buitenland en zeker ook toen ik een Edison kreeg, had ik elke keer het gevoel: je kan het dus wél!’

Wat vind je van de uitdrukking: ‘je kunt de muzikante wel uit haar stad halen, maar de stad nooit uit de muzikante?’
‘Fan-tas-tisch! Vroeger zei ik altijd dat ik in New York of Istanbul ging wonen, maar nu denk ik: laat mij alsjeblieft in Amsterdam blijven. Als ik na een lange reis weer op de A10 rijd, voelt dat als thuiskomen. Pas geleden was ik in Turkmenistan, waar het verboden is om op bepaalde tijden naar buiten te gaan en social media verboden zijn. Dan heb je dus een fantastisch land, waar je helemaal niks mag. Toen ik weer in Amsterdam was, moest ik er bijna een traantje om laten dat ik weer kon gaan en staan waar ik wilde. Iedereen zou daar eigenlijk eens een tijdje naartoe moeten gaan om te beseffen dat we toch echt in de meest relaxte stad ter wereld wonen.’

Anouk, Trijntje, Glennis, Edsilia: als deze zangeressen een scheet laten wordt het meteen gemeld bij RTL Boulevard. Wat is er schokkend aan Karsu?
‘Oh, ik heb genoeg drama meegemaakt, maar ik scherm mijn privé-leven zoveel mogelijk af. Ik vind het heel apart als een bekende Nederlander zelf de media opzoekt wanneer hij bijvoorbeeld een burn-out heeft. Het klinkt misschien heel saai, maar ik leid een heel rustig leven. Het meest shockerende aan mij is dat ik een moestuintje op mijn balkon heb, haha.’

Tot slot: hoe laat begint volgend jaar het Songfestival?
‘Ergens in mei, om negen uur toch? Hoezo? Beginnen jullie nou ook al? Mijn vriend en moeder willen allebei ook zo graag dat ik er een keer aan meedoe en daar staat inmiddels zelfs al een weddenschap op. Dus oké, noteer maar: ik ben beschikbaar. Maar áls ik mee mag doen, zet ik meteen de Turkse troefkaart in zodat ik waarschijnlijk veel stemmen van de Balkanlanden krijg.’

Op 30 juli treedt Karsu op in het Vondelpark Openluchttheater. Meer info vind je op karsu.nl