‘Ik ben erg gehecht aan Amsterdam’

‘Alle Amsterdammertjes mogen wat mij betreft weg’

Natúúrlijk staat de aloude klassieker Aan De Amsterdamse Grachten op het album Van Duin Zingt Sonneveld. En laat dat nou ook nog eens de plek zijn waar de 69-jarige André al jarenlang met veel plezier woont.

Interview Martijn van Stuyvenberg

Aan de Amsterdamse grachten…
‘Als kind had ik al het idee om ooit in Amsterdam te gaan wonen. Ik had een telefoonboek waarin ik de nummers opzocht van grote artiesten die in Amsterdam woonden en ondertussen dacht ik: als je dáár toch woont, zie je al die artiesten gewoon voorbij lopen. Amsterdam had dus al van jongs af aan een enorme aantrekkingskracht op me, ook omdat er hier op artistiek gebied zo ontzettend veel gebeurt. Na een periode waarin ik een etage huurde, kocht ik dertien jaar geleden een oud grachtenpand waar ooit een effectenbank was gevestigd en daar woon ik nu nog steeds.’

Heb ik heel m’n hart voor altijd verpand…
‘Zeker, ik ben erg gehecht aan Amsterdam en ik vind het een geweldige stad. Een heerlijke plek waar ook steeds meer vrienden en vakgenoten naartoe verhuizen. Ook ben ik gehecht aan mijn vaste stekjes op loopafstand. Ik zit bijvoorbeeld graag in het Pulitzer Hotel, maar ook bij Café Kalkhoven, The Seafood Bar of Restaurant BREDA.’

Amsterdam vult mijn gedachten…
‘Amsterdammers zeggen wat ze denken. Zo vind ik dat we teveel bomen hebben langs de grachten. Ik ben niet tegen bomen, maar een aantal van die bomen is zó groot, dat het boven de huizen uitstijgt waardoor sommige bewoners altijd in het donker zitten. Bij mij voor de deur hebben ze zo’n krankzinnig grote boom weggehaald en er een klein boompje voor in de plaats gezet. Et voilá: veel meer licht en ik kan alles weer zien! Alle Amsterdammertjes mogen wat mij betreft ook weg, zodat het makkelijker wordt om in- en uit te laden zonder oponthoud te veroorzaken.’

Als de mooiste stad in ons land…
‘Amsterdam is een mooie stad, maar er zijn natuurlijk nog meer mooie steden in Nederland. Ik ben een stadsmens en houd van stedenreizen en bezienswaardigheden. Haarlem, Delft en Den Haag vind ik ook mooie plaatsen.’

Al die Amsterdamse mensen…
‘Volgens mij zijn ze inmiddels niet meer in de meerderheid. De inwoners van Amsterdam bestaan veelal uit mensen die hier studeren of komen werken en we krijgen natuurlijk steeds meer toeristen over de vloer. Of je hier geboren moet zijn om jezelf een Amsterdammer te mogen noemen? Ik denk dat een geboren en getogen Amsterdammer deze vraag met een volmondig ‘ja’ zal beantwoorden. Ikzelf voel me weliswaar ook een Amsterdammer, maar Willeke Alberti en René Froger zijn dat pas echt. De humor uit de hoofdstad vind ik heerlijk. Als ik op een terrasje aan de Elandsgracht zit en luister naar wat gesprekken van buurtgenoten, kan ik daar erg om lachen. Het is allemaal zo lekker direct.’

Al die lichtjes ’s avonds laat op het plein…
‘Ik ben geen uitgaanstype. Kroegen vind ik het gezelligst rond het borreluur. Maar ik geniet ook wel van de donkere dagen voor kerst, die trouwens steeds vroeger lijken te beginnen. De versiering wordt ruim van tevoren opgehangen, dus het lijkt elk jaar wel een paar maanden Kerstmis in Amsterdam!’

Niemand kan zich beter wensen…
‘Dan een goede gezondheid, maar dat heb je zelf niet in de hand. Volgend jaar word ik zeventig. Tot nu toe heb ik nergens last van, al merk ik wel dat ik af en toe kwaaltjes krijg, wat namen vergeet en iets minder snel loop. Ouder worden is een kwestie van accepteren. Maar als je verder nergens last van hebt, moet je je zéker niet laten scannen of controleren. Je moet geen dingen zoeken die er niet zijn. Ze vinden altijd wel wat en dan kom je in een medische molen terecht waar je nooit meer uitkomt. Ik zeg altijd: een mens is een asbestplaatje. Niet aankomen, dan kan er niks gebeuren. Als je gaat pulken, wordt het gevaarlijk. Pas als ik ergens last van hebt, ga ik naar de dokter. Als ik geen lekke band heb, laat ik toch ook geen nieuwe banden onder mijn auto zetten?’

Dan een Amsterdammer te zijn…
‘Ik ben geen wereldburger. Ik vind het heerlijk om naar Parijs te gaan, maar ik zou er niet willen wonen. Ik ben een heel tevreden burger van Amsterdam en er is geen enkele reden om hier weg te gaan.’

André over Amsterdam

‘Tot slot nog een idee dat ik al eens aan Van der Laan heb voorgelegd. Alle fietsers op de grachten zouden eigenlijk tegen het verkeer in moeten rijden. Dat is veel veiliger voor zowel de fietser als de automobilist, omdat ze elkaar dan beter kunnen zien. Maar ja, een eenrichtingsbord houdt waarschijnlijk geen enkele fietser tegen…’